Wijvenweek: Dromendag

Met een beetje vertraging, maar op dromen staat geen tijd

2 jaar geleden in september belanden Huisgenoot en ik, door onvoorziene omstandigheden, voor een weekendje in Kopenhagen.
Een stad die meteen mijn hart veroverde, zo zwaar zelfs dat er een paar traantjes vloeiden toen we terug naar huis vertrokken.

Vorig jaar in september gingen we een weekje naar Denemarken en kwam ik tot de ontdekking dat het eigenlijk wel een heel land naar mijn hart is.
En sindsdien droom ik er (niet zo heel stiekem) van om op termijn naar daar te verhuizen. En wat het fijnst van al is dat Huisgenoot die droom ook deelt.

Het zal niet voor direct zijn, we hebben nog maar net een eigen huisje gekocht en willen daar toch op zijn minst een paar jaar in wonen. Maar er komt een dag dat we onze biezen pakken en verhuizen. En liefst van al gaan we dan op 3 huisen van mijn beste vriendin wonen. Een superlieve, zotte madam die ik nu veel te hard moet missen.

Wijvenweek: guilty pleasures en kleine kantjes

chocolade verslaafd, verliefd op mooie schoenen, koppiger dan koppig, mannen met eyeliner, choco uit de pot lepelen, flirtkous, badderen bij kaarslicht met een cocktail en een melige CD, steenezeltje, warme choco met marshmallows, bleitmie, chunky irish fries met molten chocolate cake als dessert, tegendraads, voorstander van korsetten, kant, luipaardprints en netkousen op doordeweekse dagen, emokip, een zak chips als avondeten, ontbijt op bed met een grote pot ijs, eigenwijs, op de zetel slapen bij de katten als ik alleen thuis ben, altijd net dat ene jurkje te weinig in mijn kast, dansen tot het licht terug aangedaan wordt, mijn laatste glas tergend traag leeg drinken (of stiekem nog eens laten bijvullen) om toch nog maar niet naar huis te moeten vertrekken,klungelsmurf in ‘t kwadaat, …

Wijvenweek: beautyqueen in het deepst van mijn gedachten.

Of er een beautyqueen verscholen zit in Zomermaan? Absoluut, maar ‘t is wel een beetje een eigenwijs en tegendraads geval.

Ochtendroutines: neen danku, ik slaap liever wat langer. Ik zal mijn gebrek aan make-up overdag wel goedmaken als ik ‘s avonds of in ‘t weekend op stap ga, nadat ik eerst een paar uur in de badkamer doorbracht waar ik dankzij Huisgenoots tablet met een aantal make-up tutorials mezelf van een perfecte Smokey eye look voorzie.

Outfitposts: sure, maar verwacht niet dat ik er uren voor ga poseren, neem me maar zoals ik ben (compleet met geitensloefen) en als ik weer eens in de clinch lig met de zelftimer en dan zal u het moeten doen met een foto van mijn schoenen of een foto zonder hoofd (tot grote ergernis van meneer de fotograaf aka Huisgenoot)

Shoeaddict: met 35 paar schoenen gelooft niemand me als ik ‘neen’ zeg, maar toch zijn er in heel mijn collectie maar 2 paar schoenen in een bevlieging gekocht. Alle andere aankopen werden zorgvuldig gepland en naar de perfecte schoen/laars in de perfecte kleur kan ik dagen, weken, maanden, zelfs jaren op zoek zijn. Zo klinkt een verslaafde toch niet?

Secret Santa 2011

Met een beetje vertraging wegens fototoestelperikelen (batterij leeg, bij het checken of ze goed opgeladen was toestel vergeten afzetten dus batterij opnieuw leeg, …) een foto van het superleuke pakje dat ik kreeg van deze creatieve dame.

Een prachtige sjaal, een zakje om overal je lievelingstheesoorten mee naartoe te nemen, een paar chocolaatje en een leuk briefje.

Uiteindelijk heb ik toch niet kunnen wachten tot kerstmis, ik heb mijn best gedaan, maar als je overal ziet verschijnen hoe content iedereen met zijn/haar pakje is, dan is het echt wel moeilijk om je in te houden.

Ondertussen is het pakje dat ik verzond nog steeds een beetje missing in action bij Kiala. Maar na 2 telefoontjes en een paar mailtjes vorige week, heb ik er toch nog hoop op dat het deze week zal goedkomen. Nog even duimen dus.

Schiewnierig

Donderdag stak mijn Secret Santa pakje al in de brievenbus en dit nieuwsgierig Aagje zou niet liever doen dan het al meteen openen. Maar er staat op geschreven dat het enkel geopend mag worden op kerstmis *pout*
Ik heb besloten dat ik mijn best zal doen om nog tot dan te wachten, maar aangezien we hier thuis niet echt een kerstfeestje met cadeautjes doen en de meesten hun cadeautjes al begin volgende week zullen krijgen en opendoen, weet ik niet echt of dat gaat lukken.

Het pakje dat ik maakte is al een tijdje af, maar pas gisteren kreeg ik de nodige informatie om het via Kialate verzenden. Ik heb al de nodige zaken ingevuld op de site en het verzenddocument afgeprint en op de doos geplakt, zodat ik het maandag in een verzendpunt kan gaan afzetten.
En dan is het hopen dat mijn slachtoffertje haar cadeautje een beetje leuk vindt.

Geschenkenbeurs

Ook dit jaar doet Sjamma van geschenkenbeurs en ook dit jaar zullen mijn schoonouders daar met een standje staan.

Pasta met experimentele restjessaus

Wat doet ge als ge in uw ijskast nog een restje groene pesto, een beetje tomatentapenade en potteke zigeunersaus uit een BBQ-sauzenpakket (die anders toch nooit opgeraakt) hebt staan?
Juist ja, ge kapt die, samen met een paar handjesvol paprikareepjes uit den diepvries, in een pot en eens dat warm is probeert ge daar een deftige saus voor bij uw pasta van te maken.
Eerste stap, goed wat peper bij doen, want echt afsmaken deden geen van die restjes.
Tweede stap, nadat ge na ‘t proeven vindt dat de zuurtegraad van de saus wat te hoog is, scheutje porto en scheutje whiskey bijkappen.
En om ‘t af te maken er nog een paar handjesvol geraspte kaas in zwieren.

Mijn Huisgenoot de moeilijke eter kennende, had ik een beetje schrik voor de reactie op mijn experimentele saus, maar die bleek zo goed in de smaak te vallen dat hij spontaan bijgenomen heeft en een beetje beteuterd keek toen de pot leeg was.

Als ik ooit nog eens diezelfde verzameling restjes in de ijskast heb staan, is dat zeker nog eens voor herhaling vatbaar.