Genieten

Gek hoe ik ,sinds mijn korte verblijf in het ziekenhuis eind december (met spoed opgenomen na een anafylactische shock), toch helemaal anders tegen een aantal dingen aankijk.

Zo merk ik dat ik veel meer van kleine dingen geniet:
– een lekkere warme choco met speculaaskruiden en een snuifje chilli (zeker als Huisgenoot die voor me klaarmaakt)
– zondag pyamadag
– een dikke knuffel van mijn neefjes
– een gesprekje met een goede vriendin
– het gezelschap van mijn Huisgenoot

De 4 stadia van de banaan ten huize zomermaan

Stadium 1: niet rijp
De banaan is net meegebracht van de winkel en is nog helemaal groen. Niemand vindt ze op dit moment interessant

Stadium 2: Huisgenoot rijp
De banaan gaat begint stilaan geel te worden. Op dit moment wordt ze met plezier verorberd door de Huisgenoot al of niet bij een boke met choco of bruine suiker.

Stadium 3: Zomermaan rijp
De banaan is mooi geel en vertoont ook al een aantal zwarte stippen, bovendien ruikt ze ook heerlijk naar rijpe banaan. In dit stadium ben ik het voornamelijk die de banaan met smaak zal verorberen. Let wel, bananen geraken niet steeds aan dit stadium.

Stadium 4: ijs en milkshake rijp
Tussen de bruine vlekken op de bananenschil zijn hier en daar nog een paar stukjes geel te vinden en ook als je de banaan opendoet vertoont ze al enkele bruine plekken. Op dit punt willen de meeste mensen de banaan al lang niet meer zo verorberen, maar voor het maken van een heerlijke milkshake of verrukkelijk bananenijs is ze echt wel ideaal.
Jammer genoeg halen de bananen bij ons thuis zeer zelden dit stadium, zelfs wanneer ze speciaal voor deze doeleinden aangekocht werden. Meestal vallen er na het stadium Huisgenoot rijp niet veel bananen meer in huis te bespeuren

In de puree

Volgens Huisgenoot is wel kunnen koken maar niet zonder ongelukken diepvriespuree kunnen klaarmaken zoiets als wel kunnen fietsen maar niet met een go-kart kunnen rijden.

Een treffende vergelijking, want ik kan zowel koken als met de fiets rijden, maar als ik diepvriespuree klaarmaak of probeer met een go-kart te rijden, loopt het gegarandeerd mis.

Blijkbaar is dat zowel hilarisch als absoluut niet te begrijpen, dixit de Huisgenoot die me nu al minstens 5 keer gevraagd heeft of ik écht niet met een go-kart kan rijden. *zucht*

De wereld horizontaal bekeken

Ik slaagde erin om net die twee weekends in december dat Huisgenoot niet thuis was (het eerste en het derde) horizontaal te moeten doorbrengen.

Het eerste weekend dankzij een geklemde zenuw in mijn nek ten gevolge van een hernia.
Aan dat weekend heb ik slechts zeer vage herinneringen, aangezien de dokter mij toen compleet plat gespoten heeft. Blijkbaar ben ik er wel in geslaagd een aantal mensen te bellen en/of te sms’en, maar veel zinnigs kwam er niet uit.
De week volgend op dat weekendje platte rust heb ik thuis mogen doorbrengen met nog meer platte rust, tot dat die er langs mijn strot uitkwam.

Het tweede weekend platte rust had ik te danken aan een steeds terugkerende allergische reactie waarvan de oorzaak niet bekend was. Aangezien het enkel ging om een acute aanval van felle uitslag, mocht ik na een bezoekje aan spoed terug naar huis nadat de baxter netjes leeg gelopen was, op voorwaarde dat ik bij het minste geringste spoor van allergie netjes zou terugkomen en dat ik me voor de rest koest zou houden.
Ik heb er dat weekend dan maar van geprofiteerd om series 1 en 2 van Silent Witness uit te kijken.

Op maandagavond na weekend twee werd dan uiteindelijk toch duidelijk waar ik allergisch op reageerde en dit onder de vorm van een beginnende anafylactische shock.
Aangezien Huisgenoot nog niet terug was uit het buitenland, ben ik zelf maar naar het ziekenhuis gereden, waar ze me prompt trakteerden op een baxter, een spuit in mijn bil en een nachtje observatie.
Na de ochtendronde van de dokters en een rondje bloed tappen voor een bloedonderzoek mocht ik gelukkig alweer naar huis. Waar ik de rest van de dag een beetje gesuft heb en de derde serie van Silent Witness meteen ook maar uitgekeken heb.

Zomermaans pikante chocoladesaus

De chocoladesaus was een groot succes.
Ook al had ik er bij het herschrijven van het recept wel voor gezorgd dat ik de chilipepers roosterde en in stukjes sneed, maar nergens ook daadwerkelijk in de saus smeet.
Dat vergetelheidje is ondertussen rechtgezet en dus smijt ik het recept gewoon hier voor wie er zin in heeft.

• 3 eetlepels geroosterde sesamzaadjes
• 2 eetlepels rozijnen
• 2 chilipepers
• Eetlepel speculooskruiden
• Kippebouillonblokje
• 2 tomaten
• 50 g donkere chocolade
• Kleine ui
• Knoflookpoeder
• versgemalen zwarte peper
Verwijder de zaden en de zaadlijsten van de chilipepers en rooster ze in een pan zonder vetstof.
Laat de pepers afkoelen en snij ze in stukjes
Rooster de rozijnen eveneens in een droge pan en laat deze eveneens afkoelen.
Rooster de sesamzaadjes tot ze lichtjes kleuren en laat afkoelen
Tomaten wassen en in blokjes snijden
uiten snipperen ca. 3 minuten zachtjes fruiten
Tomaten, sesamzaadjes, rozijnen, speculaaskruiden, lookpoeder, chilipepers en een kippenbouillonblokje met 2 dl water aan uien toevoegen en saus ca. 5 minuten zachtjes laten koken
mix het geheel glad
Chocolade in kleine stukjes door saus roeren. Chocoladesaus ca. 5 minuten zachtjes laten koken en naar smaak bijkruiden met peper.