Betrayal at the house on the hill

Zowel ikzelf als mijn 2 huisgenoten spelen graag spelletjes.
Ikzelf en de huiswolf hebben samen al een stevige verzameling opgebouwd, de huisbeer is de zijne nog vollop aan het uitbreiden.
Zijn laatste nieuwe aanwinst “Betrayal at the house on the hill” kwam vorige week toe en dus hebben we het zaterdag meteen gespeeld.
Ik vond het meteen zo leuk dat het een plaatsje in mijn spelletjes top 5 kreeg en dat we het zelfs 2 keer na mekaar speelden.

image

Hoe zit het spel in mekaar?

Het spel speelt zich af in een oud verlaten huis waarin een aantal “explorers” op onderzoek gaan in de verschillende kamers. In die kamers kan er vanalles gebeuren en kan je vanalles vinden, waaronder “omens”. Telkens je een kamertegel met een omen trekt, moet er achteraf met 6 speciale dobbelstenen gegooid worden. Gooi je hoger dan het aantal “omens” dat al in het spel is, is er geen vuiltje aan de lucht. Lukt dat niet dan start de “haunting”.

Afhankelijk van de laatst getrokken omen en de locatie waar die getrokken werd, wordt er met een bepaald “haunting” scenario gestart, waarbij een van de voormalige explorers plots de “traitor” wordt en de anderen helden die moeten proberen de verrader te verslaan.
Om te weten welke “haunting” er precies in gang schiet, is er een tabel voorzien. Verder krijgen zowel de verrader als de helden elk een boekje waarin ze het scenario kunnen inkijken. De verader krijgt nieuwe stats en instructies voor de eventuele monsters die hem bijstaan, de helden krijgen instructies met betrekking tot het verlaan van de verrader.

Wat is er dan zo leuk aan het spel?

Ik ben sowieso al een grote fan van co-op games (spelletjes waarin je samen speelt tegen het bord of een verrader), dus daarmee heeft het spel sowieso al een voetje voor.
Verder zijn de spanning die opbouwt naarmate er meer omens in het spel zijn en de rush om te overleven eens er gehaunt wordt echt heerlijk.
Zo was ik het laatste spel een uur lang bezig met uit de klauwen van de verrader te blijven en de juiste kamer te vinden om hem te kunnen verslaan, waarbij ik echt vol enthousiasme op en neer zat te wippen op mijn stoel!

Het enige nadeel dat wij ondervonden is dat het spel toch niet helemaal uitgebalanceerd lijkt te zijn wanneer jehet met het minium aantal spelers speelt. Vandaar det we voor de volgende keer ofwel extra spelers gaan zoeken ofwel erata en aanvullende scenario’s gaan opzoeken op tinternet.

Castlefest

Dit weekend gaan we voor het 4de jaar op rij voor een heel weekend naar Castlefest.
Voor de huiswolf en mezelf is dit meer dan een festival waar zovele van onze intresses een kruispunt vinden (fantasy, bordspelen, larp, reenactment, folk, goth,…), het is ons jaarlijkse stukje zomervakantie en daar toekomen voelt altijd een beetje als thuiskomen.
De huisbeer gaat dit jaar voor de 2de keer een heel weekend mee (2 jaar geleden kwam hij enkel af op zondag) en zoals elk jaar zullen we daar ook weer verschillende vrienden en bekenden tegen het lijf lopen.
In de niets moet en alles mag sfeer, die typisch is voor Castlefest, zullen we tegen sommigen gewoon even dag zeggen, met anderen een tijdje rondtrekken of gewoon een hapje en een drankje nuttigen. Heerlijk!

In tegenstelling tot andere jaren ga ik dit jaar het uitgebreide programma even zorgvuldig uitpluizen zodat ik mijn dutjes en rustmomenten kan inplannen zodat ik ten volle van alle optredens kan genieten en ook uitgebreid kan snuisteren aan alle kraampjes. Ik heb alvast hun handige blokkenschema afgeprint en mijn fluostift bovengehaald.

Jump from paper

Toen ik ze voor de eerste keer zag, de Jump from Paper tassen, wist ik echt niet goed wat ik ervan moest denken.
Fascinerend, een beetje creepy en hoe krijgt ge daar in godsnaam iets in… Ondanks die twijfel bleef de Martini-tas me wel bij.

Nadat ik de Ballerina in ’t echt gezien had en vooral ook zag hoeveel er in past, wist ik het zeker: ik wil die Martini.

Ik heb dan ook geen 2 seconden getwijfeld toen ze van Sobaggy op zaterdagmorgen aankondigden dat ze als laatste koopjes-daad 30% korting gaven op de hele Jump from Paper-collectie… Enkele kliks later was de tas besteld en had ik zowel via mail als via twitter de bevestiging dat de tas dezelfde dag nog de deur uit ging en maandag bij mij zou zijn.

En hier is ze dan, is ze niet prachtig? Ik ben in elk geval SoHappy!

image

Tiny pieces of skull

Eindelijk een boek van mijn nieuwe lettertjes lijst uit (eigenlijk al bijna een maand, maar dat zijn details).

“Tiny pieces of skull, or a lesson in manners” werd in 1988 geschreven door Roz Kaveney en hoewel het manuscript binnen de literaire wereld gesteund werd door grote namen als Neil Gaiman, duurde het tot eerder dit jaar voor het eindelijk uitkwam.
Ik deed trouwens een pre-order van het boek op Amazon toen Neil Gaiman het boek aanraadde op Twitter.

Het boek start in Londen en met een kleine stop in New York volgen we Annabelle op haar tocht door de trans bar scene van Chicago in de late jaren 70.
De achterflap van het boek omschrijft het verhaal als volgt:

Funny and terrifying by turns, and full of glimpses of other lives, it is the story of how beautiful Natasha persuades clever Annabelle to run away from her life and have adventures, more adventures than either of them quite meant to have.

De schrijfstijl is tijdloos waardoor het niet opvalt of stoort dat het boek er bijna 20 jaar over deed om gepubliceerd werd. De karakters zijn uitgediept en hun omgang met elkaar is erg fijn om te volgen en doet volgens sommigen een beetje aan de stijl van Jane Austen denken, maar dan Jan Austen moest ze vandaag leven.

Wat mij overtuigde om het boek te lezen, naast de aanbeveling van Neil Gaiman, is onderstaande passage zoals voorgesteld op Lambda Literary:

“I am a thoroughly bad lot, at last, and I am really enjoying it.” After sending the card, she writes a postscript, which reads in its entirety: “And my tits are real. The opposite of real is imaginary, and I know what imaginary tits are like, and these are not they, not ever again.”

Zomermaan telt af!

26788_336239799205_6086394_n

Over een kleine maand ga ik nog eens naar Disneyland Parijs. Ikzelf ben er al verschillende keren geweest maar voor de huisbeer wordt het zijn eerste keer.
En dus kijk ik er dubbel naar uit: want niet alleen ga ik zelf voor de 100% genieten, natuurlijk wil ik zien hoe de huisbeer met een smile van oor tot oor en met twinkeloogjes rondloopt!

Het aftellen is oficieel begonnen.

Over desserts en experimentjes

De mama van de huiswolf maakt al jaar en dag zelf advocaat, sinds een paar jaar ook met verschillende smaakjes (koffie, kaneel, …). Dus, toen ik in de drankencentrale bijna achterover viel van wat ze durven vragen voor een fles cuberdon advocaat, vroeg ik haar of ze dat niet zelf kon maken, ik had toch een flesje cuberdonsiroop staan.

Vermits ze de smaak op mijn vraag wilde afstemmen, experimenteerden we de eerste keer samen… Het was een succes en de cuberdonadvocaat zit nu ook vast in haar gamma.

De advocaat is heel lekker om zo van te snoepen, maar zoals traditionele advocaat ook heel lekker op desserts.
Je kan gaan voor de ietwat traditionelere coupe advocaat, maar aangezien ik niet zo’n fan ben van vanilleijs, experimenteerde ik een beetje met andere combinaties.

Werden tot hiertoe goedgekeurd:
– stukjes banaan met een scheutje advocaat
– blokjes peperkoek met een scheutje advocaat

En toen waren we al half juli

En omdat foto’kes delen minder energie vraagt dan overal een heel verhaal bij te schrijven, een paar foto’s van de eerste helft van de maand.

image

01/07: familiefeestje voor de verjaardagen van het zusje en de papa op een superwarme dag zorgde voor een uitgeputte huiswolf die op de trampoline in slaap viel.

image

02/07: sinds 1 juli geen BBC 3 en BBC 4 meer bij Telenet *sad face*… Ook geen Libelletv meer, maar die mis ik dan weer niet…

image

05/07: luie polkadot zondag

image

06/07: outfit foto

image

09/07: soldenkoopje – nieuwe sloefen voor deze winter

image

10/07: paskotfoto genomen vanuit een paskotje bij L&L om een mening te horen vanuit een paskotje bij C&A 2 winkels verder.
Het kleedje werd goedgekeurd en gekocht (samen met een wit en een donkerblauw rokje)

image

11/07: de kleur van de dag was geel. En aangezien mijn enige gele kledingstuk een winterbloesje is, werd het dit rode Dr Who t-shirt met geel opschrift.

image

12/07: Naar de Minions film met mijn “The Minions got the phone box” T-shirt