Van Goth naar Punk in 3 simpele stappen

Benodigdheden:

– een (cyber)goth outfit met netkousen
– enkele veiligheidspelden

Werkwijze:

stap 1: trek grote gaten in uw netkousen die toch reeds kleinere gaten vertoonden omdat u er verscheidene malen met de ritsen van uw stoere laarzen in bent blijven haken terwijl u zich amuseerde op een Gothic festival

stap 2: probeer daarna de gaten in u netkousen terug te herstellen door de verschillende gerafelde uiteinden aan mekaar te knopen

stap 3: vervang voor de afwerking op zijn minst 1 van de oorbellen (ook afhankelijk van het aantal gaatjes dat uw oren rijk is) door een veiligheidsspeld

Wat doet een Zomermaan op een Gothic festival

* genieten van het optreden van The Birthday Masacre
* babbeltjes slaan met de vele bekenden die daar rondlopen en blij zijn oude bekenden nog eens tegen het lijf te lopen
* een PAARS t-shirt van TBM kopen
* het refrein van het “Mega Mindy”-liedje zingen (met rologende Huisgenoot naast zich)
* een beetje staan twisten (met een nog meer rologende Huisgenoot naast zich)
* gefrustreerd zijn omdat alle mooie/toffe jassen, rokken en kleedjes veel en veel te lang zijn voor haar šŸ˜¦
* opmerken dat die van TBM naast het podium wel teleurstellend klein zijn, zangeres Chibbi is zelfs kleiner als ik … en dat wil wat zeggen
* vaststellen dat de basist van TBM naast een prachtige stem ook twee verschillende schoenen heeft en een gekke blik van die basist krijgen omdat ik dat aan Huisgenoot duidelijk maakte
* veel te veel commentaar geven en domme opmerkingen en onzin uitkramen, met een rologende en grinnikende Huisgenoot tot gevolg
* zeer content zijn dat diezelfde Huisgenoot geen smart phone maar een “dumb phone” heeft
* bekenden achter de toog plagen door een Ice Tea en een witte wijn “met veel schuim” te bestellen
* mij heel goed amuseren
* de avond afsluiten met een warme chocomelk om terug een beetje op te warmen (en vaststellen dat ik deze week toch echt verwend ben metĀ  mijn bijna dagelijkse warme chocomelk van aan de standjes van de chocoladebar)

De balans van iets meer dan een week Zomermaans geklungel

– duim verbrand toen ik een stukje broodkorst, duidelijk tegen zijn zin, uit de broodrooster wilde vissen
– zonder het in eerste instantie te merken, in diezelfde duim, een gaatje geprikt tijdens het snijden van fruit voor de fruitsla (jawel, geen half uur nadat ik hem verbrand)
– in Londen voor onze salesman lopen, die van die gelegenheid gebruik maakte om mijn hiel open te trappen, terwijl hij naar de London Eye aan het staren was
– nadat ik net op tijd uit een veel te warme vergaderzaal ontsnapt was en me wat wilde verfrissen zodat ik niet alsnog zou flauwvallen, met mijn voorhoofd tegen de kraan gebotst
– opgestaan met aantal nieuwe blauwe plekken waar ik de origine niet van ken, waarschijnlijk wel weer ergens tegen gebotst of gelopen
– bovenkant van rechterpink verbrand aan de rand van de pan in een poging een gebakken ei om te draaien om er een eĆÆerpannekoek van te maken (wat ik blijkbaar niet eens zo graag lust)
– bovenkant van rechtervoet opengehaald aan de vitrinekast die nog steeds in de gang staat in afwachting dat zeĀ  door de kringloopwinkel wordt opgehaald (iets waarvoor ik trouwens nog steeds moet bellen). Heb er daarnet de plakker afgehaald en ontdekt dat het bovendien ook nog gemeen blauw ziet
– hoofd gestoten tegen een hoedenplankachtig schabbetje dat in de Celtic Towers vlak naast ons tafeltje op mijn hoofdhoogte hing.

Ik ben weer zeer goe bezig!!

Geboycotte sorteerwoede

In de garage ligt er al een hele tijd een heleboel rommel die graag naar het recyclagepark gebracht zou worden, maar natuurlijk werden er steeds weer nieuwe uitvluchten gevonden om dat uitstapje uit te stellen.
Maar nu ook de oude dressoir, na de verhuiswoede van vorige week, op een enkel ritje containerpark staat te wachten, is het tijd om er echt werk van te maken.

De bedoeling is om Huisgenoot ervan te overtuigen om dat deze zaterdag in de voormiddag te doen (voordat hij voor 4 dagen uithuizig is om bij vrienden te gaan LAN’en).
Het plan was om vanavond van mijn avond alleen thuis te profiteren om al die rommel in de garage al netjes te sorteren, zodat ik als supergoed argument kon gebruiken dat het alleen nog een kwestie van snel in en weer uitladen zou zijn.

Dat plan is echter vakkundig geboycot door Huisgenoot die zijn motor en de oude dressoir op zo’n manier in de garage geparkeerd heeft dat ik helemaal niet meer bij de te sorteren rommel kan. En mezelf en mijn legendarische handigheid kennende (zelfkennis en het begin van alle wijsheid) waag ik toch liever geen poging om die blokades eigenhandig op te heffen. De lijst met mogelijke breuken, verstuikingen en kneuzingen die ik daarmee kan oplopen lijkt me net iets te oneindig šŸ˜‰

Verhuiswoede

Daar waar bij een heleboel vrienden van ons vooral de verbouwwoede is toegeslagen, staat mijn en Huisgenoots dag vandaag vooral in het teken van verhuizen en meerbepaald het verhuizen van kasten.

Deze voormiddag en een klein stukje van de namiddag hebben we ons bezig gehouden met het leegmaken van de dressoir en de vitrinekast.
Aangezien het de bedoeling is om ten laatste morgen al weer alles netjes in de nieuwe kasten te hebben staan, hebben we besloten om niet de moeite te doen alles in dozen te laden, maar gewoon alles boven in onze spelletjeskamer op de tafel uit te stallen. Enige nadeel is dat we nu wel een heleboel keren de trap op en af moesten om alles (oa met behulp van een klikklakbak) boven op die tafel te krijgen. Iets waar mijn voetje me niet bepaald dankbaar voor is.

Volgende etappe was het ontmantelen van de oude kasten. Terwijl Huisgenoot de vitrinekast voor zijn rekening nam, ontdeed ik de dressoir alvast van zijn deurtjes, iets waarmee we ongeveer gelijktijdig klaar waren.
Ik heb dan nog even geholpen om het blad van de dressoir te helpen lichten om me daarna een beetje koest te houden in de zetel, kwestie van mijn voet niet al teveel te overbelasten.

In afwachting van de aankomst van een stel vrienden waarvan de man samen met Huisgenoot de nieuwe kasten (die voorlopig nog even in de garage wonen) in de woonkamer te zetten, is deze laatste de woonkamer aan het stofzuigen, waarna het mijn beurt zal zijn om een dweiltje uit te slaan.

En als al dat harde werk dan gedaan is, gaan we onszelf vanavond belonen met een overheerlijke chocoladefondue, hmmmm
Waarvoor ik seffens wel nog even langs de winkel moet om de nodige hoeveelheden fruit in te slaan.

De vijver

lelie

Ik ben niet zo’n fan van onze vijver, want daar zitten vissen in en deze gekke maan heeft schrik van vissen. Maar van zodra deze schatjes hun mooie hoofdjes boven water steken, zou ik uren naar de vijver kunnenĀ  kijken.

En niet alleen ik ben een grote fan van de lelies. Voor het derde jaar op rij hebben we opnieuw zomers bezoek van een kikker en vorige week zat hij in echte “Plons”-stijl een paar uur lang te zonnen op 1 van de leliebladeren. Jammer genoeg heb ik daar geen foto van.

lelie