Ik en mijn grote mond

Eergisteren bedrijfsfeest(je) voor de 90ste verjaardag van ons bedrijf. In alle EU landen waar het gevestigd is, werd gelijktijd een feest gehouden voor die verjaardag, met videolink naar Zweden waar 90 jaar geleden alles begon. En met een resem voorstelfilmpjes per land. Ik kan u verzekeren dat het eurosong gevoel zeer prominent aanwezig was.

De dresscode was “avondkledij” (wat bij mij vertaald werd naar een galajurk en door mijn zusje opgestoken haar), maar er waren toch een aantal mensen die daar niet aan meededen. Mijn (nieuwe) baas maakte daar een opmerking over en merkte daarbij op “maar jou zie ik toch ook niet direct in een mantelpakje” en voegde er om te lachen aan toe “maar eigenlijk vind ik dat je dat voor je nieuwe functie eigenlijk wel moet dragen”. Wat geplaag en gelach (en gestook van Huisgenoot2) later, flapte ik er dus uit “mijn eerste officiële werkdag als werknemer van het bedrijf in mijn nieuwe functie kom ik in een mantelpakje”.

Naast de uitdaging om op 2 januari een mantelpakje te dragen, is er dus eerst de uitdaging er eentje te vinden dat me bevalt… Waar ben ik toch weer aan begonnen.