Voetbalgekte

Begin juni prees ik mezelf gelukkig dat ik zou ontsnappen aan de hele WK voetbalgekte.
Maar dat was buiten het babysitten bij mijn neefjes gerekend.
Het is niet te verwonderen met een pa die vindt dat je een Engelse voetbalmatch maar kunt appreciëren in een Engelse pub en dus gisteren een dagje in Londen zat, dat die twee ook voetbalgek zijn.

Eerst moest ik braaf meekijken naar 1 of andere wedstrijd (vraag me niet de welke, want dat ben ik al lang weer vergeten) en werd er fel geprotesteerd toen ik een boek wilde lezen in de plaats. Daarna kreeg ik een stickerboek onder de neus geduwd en moest ik helpen bij het herkennen van de mannekes in het boek op het scherm.
En aangezien geen van beide al kan lezen maar al wel een aantal letters herkent, moest ik ook telkens er een naam gezegd werd op televisie zeggen welke letters erin kwamen, zodat ze konden proberen het manneke in kwestie in het boek te vinden en als dat niet lukte moest ik het manneke zelf aan duiden in het boek.

En heel die marteling tot 2 keer toe in dezelfde week, arme ik.
Volgende keer dat ik moet gaan babysitten, zal mijn eerste vraag toch zijn: is er nog voetbal op tv?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s