Zomermaan en de mafia

Op de vlucht van Orlando naar Newark, waar we het vliegtuig richting Brussel zouden nemen, hadden we het gezelschap van een grote luidruchtige familie die te horen aan hun brabbeltaaltje uit 1 of ander ex-oostblokland moest komen.

Naast luidruchtig waren ze ook nogal onverdraagzaam en agressief. Toen een man in de rij voor deze waar een deel van de familie zat,  vroeg om ervoor te zorgen dat hun zoontje (dat tot groot ongenoegen van de vader door zowat alle hostessen voor een meisje werd aanzien) niet meer tegen de achterkant van zijn stoel zou schoppen, ging de vader van het kind helemaal door het lint en begon op die man te slaan.

Binnen de korste keren stond de halve familie mee in het gangpad (net naast onze rij dan nog wel), de ene helft om de vader te kalmeren, de andere helft om mee op de vragende man te vliegen.
Gelukkig konden een aantal medepassagiers en de hostessen al snel de boel een beetje kalmeren door de vragende man een plaatsje vooraan in het vliegtuig te geven en de slaande man van plaats te laten wisselen met een ander lid van de familie.

Na dit voorval hebben ik en mijn reisgenootjes de familie omgedoopt tot “de mafia” en nadat we te weten kwamen dat ze uit Antwerpen kwamen, werd dat al snel “de albanese mafia”.

Vlak na het landen kregen we te horen dat het gezag over het vliegtuig overgenomen was door de politie omdat ze het voorval wilden onderzoeken en tot nader order mochten we het vliegtuig niet verlaten.
Niet goed voor mijn zenuwen, want we hadden maar een 20-tal minuutjes om onze aansluiting te halen.
Gelukkig duurde het wachten niet te lang en al snel stormden we als gekken door de gangen van het luchthavengebouw op weg naar onze terminal, waar bleek dat ons vliegtuig nog maar net was toegekomen en dus minstens 20 min vertraging zou hebben.

Stiekem hadden we nog gehoopt dat ze “de albanese mafia” de vlucht wel zou missen, aangezien zij met zijn allen nog verder ondervraagd gingen worden, maar no such luck.
Toen we eindelijk op het vliegtuig mochten, bleek zelfs dat een deel van hen in de rij voor ons zat. We waren al blij dat ze niet achter ons zaten, want als we dan teveel schoppen tegen onze zetel kregen, zouden we daar zelfs niet op durven reageren en dan zou een vlucht van bijna 8u wel helemaal een eeuwigheid duren.

De vlucht naar Brussel liep nog wel wat meer vertraging op: een passagiers die toch niet mee zou vliegen en wiens bagage terug uit het vliegtuig moest, waardoor we onze plaats in de vertrekrij kwijt speelden en op de 18de plaats terug moesten aansluiten; maar verliep voor de rest gelukkig heel vlotjes.

One thought on “Zomermaan en de mafia

  1. Kim zegt:

    wel, moest ie achter mij gezeten hebben en ook tegen mijn stoel aan het slaan geweest was, had ik er ook iets van gezegd, in de hoop van: op een vrouw gaat ie toch niet slaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s