Soms …

zou ik hem met veel liefde achter het behang plakken  … gisterenvanavond zou ik dat maar liefst 2 keer gedaan hebben.

Hij was vandaag op stap met E (mijn beste vriend): Tech Days in Antwerpen. Ik had gehoopt dat hij tegen achten wel thuis zou zijn, maar had eerder verwacht dat hij tegen dan een berichtje zou sturen dat hij van bij E op weg was naar huis.
Iets na 8 nog niets gehoord, dus ff snel zelf bellen … de vergeetkop is misschien al onderweg en gewoon vergeten een smsje te sturen.

Blijkt dat de vergeetkop doodleuk beslist heeft bij E te blijven eten en het niet nodig vond mij daar even van op de hoogte te stellen.
Achteraf mezelf een hele hoop verwijten naar het hoofd geslingerd, maar op het moment zelf namen het ziek zijn, het te vergeefs proberen wakker blijven, de verontwaardiging en de vermoeidheid even de overhand en dus ben ik erg boos geworden en uitgevlogen.

Ik weet dat ik dat niet mag doen, niet zozeer omdat hij het niet snapt en er niets meer met hem aan te vangen is als hij geconfronteerd wordt met andermans emoties, maar veel meer omdat ik me achteraf toch maar weer schuldig voel, niet goed  genoeg en geduldig genoeg voel.
Zoals ik gisteren nog aan een vriendin vertelde, het gaat een stuk beter sinds we niet langer een koppel zijn, sinds ik voor mezelf een emotionele afstand gecreëerd heb, maar op momenten zoals daarstraks wordt het me af en toe nog een beetje teveel.

Doodmoe en me een beetje schuldig voelend, stuur ik een 20-tal minuutjes na dit voorval een smsje: “Sorry voor boosheid. Haast je maar ni, ik zal toch al wel slapen, mr stuur wel een berichtje als je vertrekt”.

Anderhalf uurtje later word ik terug wakker en wie is er nog steeds niet thuis … de vergeetkop.
1 telefoontje later leerde me dat hij nog steeds bij E was en niet al onderweg in de auto, vergeten een smsje te sturen zoals ik hoopte.
Hij had mijn smsje nog niet eens gezien … en toen ben ik beginnen huilen en was het aan de andere kant opnieuw beeld zonder klank, want mijn gekke emoties, daar kan hij natuurlijk kop nog staart aan krijgen😥

Hij zei dat hij onmiddellijk zou vertrekken en hij was inderdaad na een half uurtje thuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s